Za Zielonym Płotem

Za oknem jakoś paskudnie i wietrznie... Dolina Grzeszyńska w listopadzie.

Cholera...to już grudzień!

Co roku mam plan przespania początku grudnia, z pobudką na święta żeby się najeść rzecz jasna. Niestety co roku w tym okresie wypadają moje urodziny...I co roku podsumowuje...ech..

Kiedyś myślałam, że będąc w TYM wieku będę sławną, piękną i dobrze ubezpieczoną artystką.

To było bardziej kiedyś :) Teraz zdecydowanie wolę takie piękno z ziemią za paznokciami.

Plany i marzenia się zmieniają, ewoluują ,a ja nigdy nie byłam specjalnie nastawiona na tzw. sukces, co to go wszyscy muszą mieć. Mam osiągnięcia twórcze, które śpią w szufladzie i im tam na razie ciepło i dobrze. Mam w głowie i sercu zieloność, ona mnie pochłonęła i skradła duszę.

To w końcu też sztuka :)

W tym roku jednak mogę powiedzieć, że przynajmniej ambitny plan posiadania rodziny się spełnił.

Synek nam się udał znakomicie :) Rośnie jak po gnojówce z pokrzywy ;)

Tak więc za płotem paskudnie ale ciasto na piernik już sobie leżakuje w lodówce; kwas buraczany zrobiony, grzyby razem z chilli dyndają nad kuchnią, a ja poznaję co znaczy kolka....

Kolka to zło....Kolka jest jak najgorszy chwaścior...Kolka jest jak....;perz albo kielisznik !!!

Tyle w temacie kolki.

Ku pokrzepieniu wrzucam ciepłe, sierpniowe wspomnienia zza płotu :

torebka Mamy Muminka

ech...przed zarazą

to dopiero chaos :) uwielbiam nasz sad

A tak było na ostatnim spacerze przedwczoraj :)

Dzidziuś w lodowej gęstwinie

paluszki hatifnatów

Tak więc czekam na święta żeby się najeść do syta. Może nawet uda się ciepłą kawkę wypić?

Green Power ludziska!!!!!!!!!!!!!!!!

A TU możecie zobaczyć jak było u nas pod koniec listopada w 2015 :)
A TU jeden z krzepiących lipcowych postów, który próbuje ogarnąć WSZYSTKO :)

O łał !! Ale Nas tu długo nie było...ostatni post z lipca !!! Jejuśku !! ;)
Jak można się było spodziewać wraz z datą 11.08. za płotem zapanował CHAOS.
Syn nasz postanowił, przyjść na świat właśnie w tym dniu o 17:08 :) Ponoć... Ja nie wiem czy to była faktycznie ta godzina, bo trochę zajęta byłam ;)
W każdym razie, po ok. szesnastu godzinach, z pomocą Lali, kiedy na kuchni pyrkał rosół, za oknem było mega zielono, psy ganiały w te i wewte... wydałam na świat dziecko. Normalnie prawie za płotem ;) .... nie daleko, bo we własnym domu !
Było to najbardziej kosmiczne, dziwne, przerażające, wzniosłe, wyczerpujące, wzruszające, bolesne i radosne doznanie w moim życiu... Po fakcie dostałam od Mamy najpysznieszą jajecznicę na świecie i gorący rosół. Sądzę, że w żadnym szpitalu by mnie, to nie spotkało :)
I tak jesteśmy My i jest już Myślimir :)

I jest nowa Rzeczywistość w której ciągle trudno nam się odnaleźć; a już zaplanować to...'haha'!! A zaplanować w ogrodzie, to już 'podwójne haha' !!

I jeszcze jest nowy Międzyczas, który jakby się obkurczył.

Udało nam się nieco ogarnąć na jesień ten nasz zapuszczony- niestety- kawałek szczęścia. Lala zrył glebogryzarą i pousuwał chęchy. Wszystkich planów takich jak piaskowanie gleby czy załatwienie obornika niestety już nie daliśmy rady zrealizować. Teraz mamy nadzieję, że uda się w lutym ogarnąć sad z cięciem i bieleniem. Ja mam nadzieję, bo planowanie....hmm...

Jedyna pewna rzecz teraz w moim życiu; ciepła i intymna - to chwile kiedy karmię piersią moje dziecko. I cieszy mnie każda. Tak mnie cieszy, że czuję się wyleczona z jakichkolwiek wyrzutów sumienia. Że niby ogród zarósł? Jabłka nie zebrane? Po podłodze tańczą kłębki bliżej nieokreślonego czegoś? Ech....No to chrzanić to z grubsza ;)))

Jedzenie to miłość :)

Jednak podsumowując sezon : Korzeniowe wyszły małe ale pełne smaku, bakłażany, papryki obrodziły super, ogórki szklarniowe i gruntowe zadowalająco. Cukinie jak zwykle długo i obficie, patisony klapa niestety. Dynie piżmowe rewelka. Jeżyny i maliny były fantastyczne !! Jabłka i gruszki dały czadu, brzoskwinie już nie bardzo. No czereśnie też ekstra... zjedzone prosto z drzewka przez kolejne pielgrzymki rodzinne.

Największa zaś klęska sezonu, to ukochane pomidory :( Pod koniec lipca już musieliśmy spalić 60 krzaków z powodu zarazy ziemniaczanej ! Masakra i pogrom normalnie !! A były posadzone w odstępach, liście podbierane od dołu, ściółkowane słomą....Ech. Addio pomidory !!

I tak za płotem zawitała jesień, jak mruczący, rozlazły i lekko utyty rudy kocur.

Jak Bonifacy w wersji dżindżer.

W foliaku wszystko polikwidowane i już wzeszły ponownie dosiane: sałata, koperek, szpinak i rzodkiewka. Foliak zyskał też nową funkcję... mianowicie osłony od wiatru i deszczu podczas karmienia;)

Obecnie zajmujemy się przerabianiem jabłek na szarlotkowe do słoików, cydr, soki, ocet i gigantyczne ilości szarlotki pożeranej na bieżąco. Zrobiliśmy też kwas buraczany.
Z przetworów, to najwięcej w tym roku: sosów pomidorowych, chutney, ajwar, ljutenica, przeciery, sosy do pizzy i suszone pomidory w oliwie.- z targowej limy wszystko. Hiciorem jesiennym jest też dynia piżmowa pieczona i zamieniona w ogniste puree.
A poza tym zmagamy się z lekką mgiełką frustracji i smutku na ten nasz świat bardzo polski.. Dlatego dużo gotujemy i jemy :) Jak muminy !!
Bo to, że jestem zła na świat, nie uczyni mnie przecież szczęśliwą.
To, że będę nieszczęśliwa, nie pomoże cierpiącemu światu..
Czemu mam się umartwiać i jednocześnie walczyć, żeby inni byli szczęśliwi?
Problem w tym, że "dobra zmiana" zagarnia i profanuje już każdy aspekt naszego życia. Włazi chamsko, w obgównionych, śmierdzących buciorach na nasze podwórko.
Zagląda do kieszeni, łóżka, książeczki zdrowia i myśli że do głowy i serca każdego Polaka...
Plany na przyszły sezon..., to w ogóle mieć jakieś plany.

"Leżę właśnie, zapatrzony w wieńców liście,

Uroczyście - wiekuiście - osobiście."

Bolesław Leśmian

No więc za Leśmianem leżę i karmię. Nie martwa co prawda....

Wrzucam trochę fotek zza płotu i mam nadzieję, że już powróciliśmy na dobre na blogowe łono. :)